U starom Egiptu verovalo se da se sam čovek (njegov duh) sastoji iz 3 dela. Nakon smrti jedan deo je ostajao u telu, drugi deo je odlazio iz tela i vraćao se kako želi, a treći deo je išao kod bogova. Da bi obezbedili večnost svakom delu koristili su mumifikaciju.
MUMIFIKACIJA je trajala 70 dana. Izvodili su je učeni sveštenici koji su pored odgovarajućih rituala i molitvi bili i odlični poznavaoci anatomije čoveka. Iz tela su se prvo vadili svi unutrašnji organi (osim srca) i stavljali u posebne kutije koje su se sahranjivale zajedno sa mumijom (kasnije su bili pakovani tako da su se vraćali u telo). Zatim su se izvlačile tečnosti tako što bi se na telo i unutar njega stavljala prirodna soda koja se ispirala nakon što se telo osuši. Potonuli delovi tada bi se popunili platnom i stavljane su veštačke oči. Bilo je bitno da mumija bude lepa i što vernija slika umrlog. Pripremljeno telo se onda pažljivo uvijalo u platno dugačko stotinama metara. Nekada se stavljala i dodatna maska na lice a često su se dodavali i talismani i pisale dodatne zaštitne čini na nekim delovima platna. Nakon što je telo uvijeno kompletno izvođena je ceremonija čiji je nabitniji deo bio “Otvaranje usta” kojim je sveštenik oslobađao duh umrlog. Mumija se spuštala u kovčeg a kovčeg smeštao u grobnicu koja bi se onda zapečatila.
Kul: U Narodnom muzeju u Beogradu može se videti mumija staroegipatskog sveštenika Nesmina tzv. Beogradska mumija.
