U jugozapadnom delu centralne Kine, “ni na nebu ni na zemlji”, nalazi se grad-pokrajina ČUNGĆING. ”Dvostruko blagosloven”, u prevodu. Na ušću je reka Jangce i Đaling, prolazi kroz brda i planine, i znaju ga i kao “Planinski grad” ili “Prestonica magle”. Nakon japanskih bombardovanja i drugog svetskog rata Čungćing kreće da raste i da se modernizuje i od 250 000 stanovnika dolazi do današnjih 32 000 000!
Po površini, kao što je otprilike površina cele Srbije, jedan je od najvećih gradova na svetu. Pored prirodnih lepota u okruženju, pored utvrđenja, hramova, spomenika, starih rezbarija u kamenu i svega onoga što mu daje istorijsku vrednost, njegovo moderno “odelo” je ono što ga je učinilo svetski poznatim.
Interesantno: Čungćing se prvi put pominje, u starim pričama, kao rodno mesto žene legendarnog cara Jua osnivača prve kineske dinastije Sja.
Od Kineskog zida pa do danas, kineske građevine su umele da ostave svet bez teksta. Njihova arhitektura je praktična, hrabra i atraktivna. Čungćing je zidan kao da je deo filmskog seta neke buduće planete. Ima mrežu puteva sa gomilom voznih traka i nivoa (od kružnog toka ti se zavrti u glavi). Žičare su redovno prevozno sredstvo. Tornjevi i soliteri su “do neba”. Podzemna stanica ide toliko duboko da imaš utisak da ćeš stići do centra Zemlje.😊Možeš da vidiš kako rekom Jangce plovi mala zgrada. Kako vozovi prolaze KROZ veliku. Izađeš napolje iz stana i tu ti je prodavnica, restoran, stanica… Samo izađeš iz ulaza. Pravo! Ok, jasno, samo pravo ali… ŠTA je tu uzbudljivo i posebno? To što ako odeš do zidića sa strane vidiš da nisi na zemlji nego na 22. SPRATU! Zemlja je tamo negde dole, daleko. A noću, dok gledaš svetla grada kako treperi na rekama, više nisi u budućnosti nego u totalno drugoj dimenziji…
Čungćing je pored popularnosti koju je dobio zahvaljujući viralnim video snimcima njegove arhitekture takođe popularan i po restoranima koji nude jela iz “vrućeg lonca” prepoznatljive sečuanske kuhinje.
